Balcerzan E. 2008. Słowo wstępne (Przekład całkowity, czyli o potędze hiperboli), [w:] P. Ricoeur,P. Torop, O tłumaczeniu, tłum. T. Swoboda i S. Ulaszek, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego,Gdańsk, s. 7–29.

Białoszewski M., Stefański L.E. 2007. Sztuka przedstawiania. Wnioski z Tarczyńskiej, [w:] Świadomośćteatru. Polska myśl teatralna drugiej połowy XX wieku, red. W. Dudzik, Wydawnictwo NaukowePWN, Warszawa.

Folkierska A. 1998. Wychowanie i pedagogika w perspektywie hermeneutycznej, [w:] Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej, red. S. Wołoszyn, t. III, ks. 2, Kielce, s. 661–673.

Foucault M. 2012. Hermeneutyka podmiotu, tłum. M. Herer, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Gadamer H.-G. 1980. Niezdolność do rozmowy, tłum. B. Baran, „Znak”, nr 3 (309), s. 369–376.

Gadamer H.-G. 1992. O uczących i uczonych, [w:] H.-G. Gadamer, Dziedzictwo Europy, tłum.

A. Przyłębski, Fundacja Aletheia – Wydawnictwo Spacja, Warszawa.

Gadamer H.-G. 1993. Aktualność piękna. Sztuka jako gra, symbol i święto, tłum. K. Krzemieniowa,Oficyna Naukowa, Warszawa.

Gadamer H.G. 1993b. Prawda i metoda. Zarys hermeneutyki filozoficznej, tłum. B. Baran, Inter Esse,Kraków.

Gadamer H.-G. 1995. L’inaptitude au dialogue, [w:] H.-G. Gadamer, Language et vérité, tłum. J.-C. Gens, Gallimard, Paris.

Gadamer H.-G. 1977. Uniwersalność problemu hermeneutycznego, „Pamiętnik Literacki”, LXVIII, z. 4.

Gadamer H.-G. 2000. Człowiek i język, [w:] H.-G. Gadamer, Rozum, słowo, dzieje. Szkice wybrane,tłum. M. Łukasiewicz, K. Michalski, PIW, Warszawa.

Gadamer H.-G. 2000b. Estetyka i hermeneutyka, [w:] H.-G. Gadamer, Rozum, słowo, dzieje. Szkicewybrane, tłum. M. Łukasiewicz, K. Michalski, PIW, Warszawa.

Gadamer H.-G. 2000c. Historia pojęć jako filozofia, [w:] H.-G. Gadamer, Rozum, słowo, dzieje. Szkicewybrane, tłum. M. Łukasiewicz, K. Michalski, PIW, Warszawa.

Gadamer H.-G. 2001. Obecność Hölderlina, [w:] H.-G. Gadamer, Poetica. Wybrane eseje, tłum.

M. Łukasiewicz, Instytut Badań Literackich, Warszawa.

Gadamer H.-G. 2001b. Wiersz i rozmowa. Rozważania na próbką tekstu Ernsta Meistra, [w:]H.-G. Gadamer, Poetica. Wybrane eseje, tłum. M. Łukasiewicz, Instytut Badań Literackich,Warszawa.

Gadamer H.-G. 2004. Aesthetics and Hermeneutics, [w:] H.-G. Gadamer, Philosophical Hermeneutics,tłum. D.E. Linge, University of California Press, Berkeley–Los Angeles–London.

Grondin J. 2007. Wprowadzenie do hermeneutyki filozoficznej, tłum. L. Łysień, Kraków.

Grondin J. 2008. L’herméneutique, Presses Universitaires de France, Paris.

Heydel M. 2012. Dialog światów, [w:] Odnalezione w tłumaczeniu. Gdańskie spotkania tłumaczy literatury 25–27 kwietnia 2012 r., dodatek specjalny, red. J. Franczak, „Tygodnik Powszechny”,nr 52–53, Kraków, grudzień, s. 4–5; dostęp on-line: https://www.tygodnikpowszechny.pl/dialog-swiatow-18080.

Hermans H., Hermans-Konopka A. 2010. Dialogical Self Theory. Positioning and Counter-Positioningin a Globalizing Society, Cambridge University Press, New York.

Jodłowska B. 2012. Pedagogika sokratejska, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków.

Kopaliński W. 1989. Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, Wiedza Powszechna,Warszawa.

Milerski B. 2011. Hermeneutyka pedagogiczna. Perspektywy pedagogiki religii, Wydawnictwo Naukowe ChAT, Warszawa.

Przanowska M. 2012. Język a podmiot. Dwie dialektyki, dwie hermeneutyki, [w:] W(okół) współczesnejfilozofii francuskiej. Komentarze i krytyka, red. B. Choińska, Wydawnictwo Akademii Pomorskiej,Słupsk.

Przanowska M. 2013. Człowiek jako pytanie. O dialektycznym transcendowaniu w doświadczeniukształtującego słuchania, „Kwartalnik Pedagogiczny”, nr 2.

Przanowska M. 2014. Dialektyka hermeneutyczna jako przestrzeń twórczej wolności, czyli o wyzwalającym doświadczeniu wychowania, „Rzeczywistość edukacyjna”, t. 2: Wolność a wychowanie.

Problemy, dylematy, kontrowersje, red. S. Sztobryn, K. Kamiński, WN WSP, Łódź, s. 333–357.

Przanowska M. 2015. Przekładanie, czytanie, wychowanie. Perspektywa hermeneutyczna, „KwartalnikPedagogiczny”, nr 1 (235), s. 27–50.

Przanowska M. 2015b. Pytanie o sens (w) edukacji. Od Grondinowskiej semantyki sensu i jej pedagogicznych egzemplifikacji do antyredukcjonizmu hermeneutyki kształcenia, „Kwartalnik Pedagogiczny”, nr 2 (236), s. 30–54.

Przyłębski A. 2003. Jesteśmy rozmową. Dialogiczny charakter hermeneutyki Hansa-Georga Gadamera, [w:] ,,Filozofia dialogu”, t. 1. Drogi i formy dialogu, Wydawnictwo Uniwersytetu im. AdamaMickiewicza, Poznań.

Puchalska-Wasyl M. 2006. Nasze wewnętrzne dialogi. O dialogowości jako sposobie funkcjonowaniaczłowieka, Monografie FNP, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław.

Reut M. 1992. Pytanie – nauczanie problemowe – dialog, [w:] Pytanie, dialog, wychowanie, red.

J. Rutkowiak, Warszawa, s. 155–201.

Risser J. 1997. Hermeneutics and the Voice of the Other. Re-reading Gadamer’s PhilosophicalHermeneutics, SUNY Press, New York.

Rutkowiak J. 2005. Ogólność pedagogiki a problem przekładu (wobec zwątpienia w tezę o „upadkuwielkich narracji”), „Kwartalnik Pedagogiczny”, nr 4 (198), s. 29–43.

The Conflict of Interpretation: Debate with Hans-Georg Gadameri. 1991. A Ricoeur Reader: Reflection and Imagination, red. M.J. Valdes, Harvester Wheatsheaf, New York–London–Toronto–Sydney––Tokyo–Singapore.

Wierciński A. 2011. Introduction: The Primacy of Conversation in Philosophical Hermeneutics, [w:]Gadamer’s Hermeneutics and the Art of Conversation, red. A. Wierciński, „International Studiesin Hermeneutics and Phenomenology”, vol. 2, Lit Verlag, Berlin.

Wierciński A. 2011b. «Sprache ist Gespräch»: Gadamer’s Ungerstanding of language as conversation,[w:] Gadamer’s Hermeneutics and the Art of Conversation, red. A. Wierciński, „InternationalStudies in Hermeneutics and Phenomenology”, vol. 2, Lit Verlag, Berlin.