Bierówka, J. (2019). Bariery w korzystaniu z internetu przez osoby z dysfunkcjami słuchu. W: J. Dębicki, A. Małecka (red.), Oblicza świata w dyskursach kultury (s. 271–284). Kraków: Wydawnictwa AGH.

Bierówka, J. (2023). Dostęp osób niesłyszących i niedosłyszących do informacji w czasie pandemii COVID-19 w Polsce. Przegląd Socjologii Jakościowej, t.19, z. 3, 132–157.

Babbie, E. (2005). Badania społeczne w praktyce. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Barlet, M. C., Spohn, S. D. (2012). Includification. A practical guide to game accessibility, The Able¬Gamers Foundation. Pobrane z: http://www.includification.com/AbleGamers_Includification. pdf (otwarty 14.02.2024).

Bogunia-Borowska, M. (2019). Kamil, czyli historia dojrzewania z nowymi mediami. Analiza kry-tycznej i kreatywnej postawy wobec mediów i kultury konsumpcyjnej. W: M. Bogunia-Bo-rowska (red.), Współczesny świat dziecka. Media i konsumpcja (s. 27–73). Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

CORDIS. (2017). SiMAX – The Sign Language Avatar. Pobrane z https://cordis.europa.eu/project/ id/778421/pl (otwarty 05.07.2024).

CORDIS. (2019). The only technology to successfully translate between signed and spoken languages. Pobrane z https://cordis.europa.eu/article/id/411590-first-system-to-automatically-translate¬-sign-language/pl (otwarty 05.07.2024).

Czajkowska-Kisil M., Siepkowska A., Sak M. (2014). Edukacja głuchych w Polsce. W: M. Świdziński (red.), Sytuacja osób głuchych w Polsce. Raport zespołu ds. g/Głuchych przy Rzeczniku Praw Obywa¬telskich (s. 13–27). Warszawa: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich.

FIRR. (2021). Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) 2.1. Pobrane z https://www.w3.org/Trans¬lations/WCAG21-pl/ (otwarty 7.03.2023).

Domagała-Zyśk, E. (2017a). Napisy jako forma wspierania edukacji i funkcjonowania społecznego osób niesłyszących i słabosłyszących. W: W. Otrębski, K. Mariańczyk (red)., Przepis na reha¬bilitację. Dzieci i młodzież z niepełnosprawnością (s. 41–53). Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.

Domagała-Zyśk E. (2017b). Notatki jako forma wsparcia edukacji studentów i uczniów niesłyszą¬cych i słabosłyszących. Niepełnosprawność – zagadnienie, problemy, rozwiązania, 2(23), 53−66.

Frankfort-Nachmias, Ch., Nachmias, D. (2001). Metody badawcze w naukach społecznych, tłum. E. Hornowska. Poznań: Wydawnictwo Zyski i S-ka.

Gąciarz, B., Bartkowski, J. (2014). Położenie społeczno-ekonomiczne niepełnosprawnych w Pol-sce na tle sytuacji osób niepełnosprawnych w krajach Unii Europejskiej. Niepełnosprawność – zagadnienia, problemy, rozwiązania, 2, 20–43.

GUS. (2022). Tablice publikacyjne z ostatecznymi danymi NSP 2021 w zakresie przynależności narodo¬wo-etnicznej, języka używanego w domu oraz przynależności do wyznania religijnego. Pobrane z: https://stat.gov.pl/spisy-powszechne/nsp-2021/nsp-2021-wyniki-ostateczne/tablice-z-osta¬tecznymi-danymi-w-zakresie-przynaleznosci-narodowo-etnicznej-jezyka-uzywanego-w-do¬mu-oraz-przynaleznosci-do-wyznania-religijnego,10,1.html (otwarty: 14.02.2024)

Imiołczyk, B. (red.). (2020). Osoby Głuche w Polsce 2020. Wyzwania i rekomendacje. Raport komisji ekspertów ds. osób Głuchych. Warszawa: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich.

Kalata-Zawłocka, A. (2021). Głusi i tłumacze PJM o tłumaczeniu języka migowego w Polsce kiedyś i dziś. Między Oryginałem a Przekładem, 4(54), 63–84.

Karbowniczek, J., Michalczyk, A. (2022). Specyfika korzystania z Internetu przez młodzież sły-szącą i z uszkodzonym słuchem (Raport z badań). Colloquium Pedagogika – Nauki o Polityce i Administracji, 2(46), 5−22.

Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzona w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r. Dz.U. z 2012 r., poz. 1169, art. 9.

Kosiba, O., Grenda, P. (2011). Leksykon języka migowego. Bogatynia: Silentium.

Kowalski, P., Sacha. J., Szczygielska. M. (2014). Dostępność. W: M. Świdziński (red.), Sytuacja osób głuchych w Polsce. Raport zespołu ds. g/Głuchych przy Rzeczniku Praw Obywatelskich (s. 36–70). Warszawa: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich.

KRRiT (2016). Stanowisko w sprawie jakości i sposobu realizacji napisów dla niesłyszących w utworach au¬diowizualnych. Pobrane z http://www.archiwum.krrit.gov.pl/krrit/aktualnosci/news,2213,sta¬nowisko-w-sprawie-jakosci--sposobu-realizacji--napisow-dla-nieslyszacych-w-utworach. html (otwarty: 7.03.2023).

KRRiT (2021b). Stanowisko Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 30 marca 2021 r. w sprawie jakości i sposobu realizacji tłumaczenia na język migowy w utworach audiowizualnych. Pobrane z https:// www.gov.pl/attachment/63298d60-53a9-4153-a8c0-0206a99aebd2 (otwarty: 7.03.2023).

Michalczyk, A. (2021) Niesłyszący adolescenci wobec zjawiska samotności – wiodące determinan¬ty ryzykownych zachowań w sieci. Studia Paedagogica Ignatiana, 24, 99–116.

NIK. (2022). Informacja o wynikach kontroli. Edukacja głuchych i niedosłyszących dzieci i młodzieży. Poznań: Naczelna Izba Kontroli. Delegatura w Poznaniu.

Pilch, T., Bauman, T. (2001). Zasady badań pedagogicznych. Strategie ilościowe i jakościowe. Warsza¬wa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

Redecker, C., Punie, Y. (red.). (2017). European Framework for the Digital Competence of Educators: DigCompEdu. Luxembourg: Publications Office of the European Union.

Rozporządzenie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 15 listopada 2018 r. w sprawie udogodnień dla osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu wzroku i osób nie-pełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu słuchu w programach telewizyjnych. Dz.U. z 2018 r., poz. 2261.

Szczygielska, M. (2019). Napisy dla niesłyszących w Polsce. Historia, problemy, wyzwania. Półrocz¬nik Językoznawczy Tertium. Tertium Linguistic Journal, 4(1), 193–210.

Szarkowska, A., Laskowska, M. (2014). Jakie powinny być napisy? Raport z badania preferencji widzów na temat napisów telewizyjnych. Warszawa: Instytut Lingwistyki Stosowanej UW.

Świdziński, M. (2014). Wprowadzenie. W: M. Świdziński (red.), Sytuacja osób głuchych w Polsce. Raport zespołu ds. g/Głuchych przy Rzeczniku Praw Obywatelskich (s. 8−12). Warszawa: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich.

Teper-Solarz, Z. (2018). Echa technologii rozbrzmiewające w świecie ciszy. Annales Universitatis Mariae Curie Skłodowska. Sectio I. Philosophia-Sociologia, 43(1), 175–191.

Tomaszewski, P., Piekot T. (2015). Język migowy w perspektywie socjolingwistycznej. Socjolingwi¬styka, 29, 63−87.

Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 1993 r. Nr 7, poz. 34).

Ustawa z dnia 19 lipca 2011 r. o języku migowym i innych środkach komunikowania się (Dz.U. z 2011 r. Nr 209, poz. 1243).

Ustawa z dnia 22 marca 2018 r. o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji. Dz.U. z 2018 r., poz. 915.

Ustawa z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobil-nych podmiotów publicznych. Dz.U. z 2019 r., poz. 848.

Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze specjalnymi potrzebami. Dz.U. z 2019 r., poz. 1696.

Vuorikari, R., Kluzer, S., Punie, Y. (2022). DigComp 2.2 Ramy kompetencji cyfrowych dla obywateli z nowymi przykładami wiedzy, umiejętności i postaw, tłum. K. Urban. Fundacja ECCC.

Wojtas, A. (2014). Język migowy jako forma komunikacji wspierająca dziecko niesłyszące w śro-dowisku rodzinnym. W: S. Wrona, W. Walkowska (red.), Niepełnosprawność w rodzinie jako wyzwanie edukacyjne (s. 97–105). Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

Zielińska, J. (2005). Komputer w rozwoju sprawności komunikacyjnej dzieci niesłyszących. Toruń: Adam Marszałek.

Zielińska, J. (2007). Edukacja dzieci z uszkodzeniem słuchu w społeczeństwie informacyjnym. Toruń: Adam Marszałek.

Zielińska, J. (2015). Diagnoza i terapia osoby z niepełnosprawnością wspomagana nowoczesnymi technologiami. Przykłady praktyczne. Niepełnosprawność. Dyskursy pedagogiki specjalnej, 20, 179−189.

Zdrodowska, M. (2014). Głusi, telefony i cyborgi. Alternatywne opowieści o technologii. W: M. Sak (red.), Deaf Studies w Polsce. Łódź: Polski Związek Głuchych Oddział Łódzki.