Oryginalny artykuł naukowy
Kwartalnik Pedagogiczny

2015, 60, Numer 4

Michał Daszkiewicz

0000-0003-2463-393X

Uniwersytet Gdański, Wydział Nauk Społecznych, Zakładz Badań nad Dzieciństwem i Szkołą

Uniwersytet Gdański

Data publikacji

18.01.2016

Model publikowania

hybrydowy

Rodzaj licencji

CC BY 4.0 Int.

Dziedzina

Dziedzina nauk społecznych

Dyscyplina

pedagogika

Język publikacji

angielski

Pliki do pobrania

PDF 129 KB

Artykuł

Liczba wyświetleń:164

Liczba pobrań:37

Cytowania Crossref:0

Wynik Altmetric:0

Abstrakt

Artykuł jest próbą odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób (ustne i pisemne) wypowiedzi uczniów mogą być wykorzystane do rozpoznania tego, jak uczniowie rozumieją treści przedmiotowe i jak osobiście doświadczają edukacji. Tekst wychodzi od przedstawienia uczenia się oraz egzaminu – tj. dwóch składników konstytutywnych diagnostyki edukacyjnej – jako dwóch uzupełniających się składników osobistego doświadczenia edukacyjnego, silnie uzależnionego do zawartego w nich (rozumianego i wykorzystywanego przez ucznia) języka. W celu wyjaśnienia znaczenia kwestii językowych w tworzeniu solidnej diagnostyki szkolnej, tekst omawia zbiór „prawd” leżących u podstaw analizy wypowiedzi uczniowskich i tym samym determinujących komunikację między nauczycielem i uczniem. Następnie przedstawione są argumenty przemawiające za tym, iż przyszłość diagnostyki edukacyjnej zależy w znaczącym stopniu od tego, jak pomyślnie uda się wypełnić lukę między diagnostyką a lingwistyką. Pokazane jest to za pomocą pytań, które „stoją” na skrzyżowaniu tychże dwóch dyscyplin i które wymagają znalezienia odpowiedzi. Tekst zamykają: (a) wnioski wyciągnięte z przykładowych wypowiedzi uczniów na temat egzaminów i procesu uczenia się oraz (b) wskazania dotyczące pozyskiwania danych z tego, co autor nazywa tu językowymi zdarzeniami edukacyjnymi (stanowiącymi jednostkę analizy komunikacji szkolnej).

Bibliografia

Aleksander Z. 2009. Szansa na międzypokoleniowy dialog w kontekście rozumienia słów z zakresu moralności przez współczesne podmioty edukacyjne, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk.

Daszkiewicz M. 2007. Uczenie się i egzamin „na ustach” uczniów i nauczycieli – kontrastywna analiza wypowiedzi obojga stron, [in:] Uczenie się i egzamin w oczach uczniów, eds. B. Niemierko, M.K. Szmigel, PTDE, Łomża (‘XIII KDE’), pp. 78–92.

Daszkiewicz M. 2008. Uczenie się i egzamin „na ustach” uczniów i nauczycieli – post scriptum do tekstu z XIII KDE na temat błędów atrybucji, [in:] Uczenie się i egzamin w oczach nauczyciela, eds. B. Niemierko, M.K. Szmigel, PTDE, Opole (‘XIV KDE’), pp. 321–330.

Friske J. 1999. Wprowadzenie do badań nad komunikowaniem, Wydawnictwo Astrum, Wrocław.

Johnson K., Johnson H. eds. 1999. Encyclopedic Dictionary of Applied Linguistics. A Handbook for Language Teaching, Blackwell Publishers Ltd., Oxford.

Konarski R. 2004. Model cechy latentnej w analizie psychometrycznej testów i pozycji testowych, [in:] Standardy wymagań i normy testowe w diagnostyce edukacyjnej, eds. B. Niemierko, H. Szaleniec, PTDE, Kraków.

Kurcz I. 2000. Psychologia języka i komunikacji, Wydawnictwo Naukowe „Scholar”, Warszawa.

Mudyń K. 1997. Zdarza się, że myślimy, Wydawnictwo Profesjonalnej Szkoły Biznesu, Kraków.

Ross L. 1977. The intuitive psychologist and his shortcomings: Distortions in the attribution process, [in:] Advances in experimental social psychology, ed. L. Berkowitz, FL: Academic Press, Orlando, Vol. 10, pp. 173–220.

Twardowski A. 2005. Trudności w porozumiewaniu się nauczyciela z uczniami, [in:] Porozumiewanie się w szkole na rzecz tworzenia edukacyjnej wspólnoty, ed. A. Sajdak, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków, pp. 21–30.

Wawrzyniak-Beszterda R. 2002. Doświadczenia komunikacyjne uczniów w czasie lekcji. Studium empiryczne, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków.