Nadmiar jako problem diagnostyki edukacyjnej

Chodnicki J. 2014. Dylematy dydaktyki matematyki czy dylematy diagnostyki?, „Ruch Pedagogiczny”, nr 2, Wyższa Szkoła Pedagogiczna ZNP, Warszawa.

Ciżkowicz B. 2013. Obraz polskiej szkoły w badaniach 15-latków, „Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja”, nr 4 (64), Wydawnictwo Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, Wrocław.

Domańska E. 2012. Historia egzystencjalna, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Garfinkel H. 2007. Studia z etnometodologii, tłum. A. Sulżycka, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Groenwald M. 2013. Sens spotkań diagnostyki z ewaluacją w szkole, „Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja”, nr 4 (64), Wydawnictwo Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, Wrocław.

Groenwald M. 2014. Diagnozowanie – między etyką bliskiego a dalekiego zasięgu, „Ruch Pedagogiczny”, nr 2, Wyższa Szkoła Pedagogiczna ZNP, Warszawa.

Holstein J.A., Gubrium J.F. 2009. Praktyki interpretacyjne a działanie społeczne, tłum. K. Iwińska, [w:] Metody badań jakościowych, t. 1, red. N.K. Denzin, Y.S. Lincoln, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Jaskuła S., Korporowicz L. 2014. Odrębność i współgranie. Polskie relacje diagnostyki i ewaluacji edukacyjnej, „Ruch Pedagogiczny”, nr 2, Wyższa Szkoła Pedagogiczna ZNP, Warszawa.

Kincheloe J., McLaren P. 2009. Teoria krytyczna i badania jakościowe, tłum. P. Pluciński, [w:] Metody badań jakościowych, t. 1, red. N.K. Denzin, Y.S. Lincoln, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Klus-Stańska D. 2002. Konstruowanie wiedzy w szkole, Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, Olsztyn.

Klus-Stańska D. 2013. Myślenie poza diagnozą i ewaluacją. Pytanie o możliwość zmiany logiki tworzącej edukację, „Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja”, nr 4 (64), Wydawnictwo Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, Wrocław.

Kondratek B., Szaleniec H., Legutko M. 2013. Rola diagnozy w Gimnazjalnym Programie Kształcenia Kompetencji Kluczowych, [w:] Polska edukacja w świetle diagnoz prowadzonych z różnych perspektyw badawczych, red. B. Niemierko, M.K. Szmigel, Grupa Tomami, Kraków.

Konecki K. 2000. Studia z metodologii badań jakościowych. Teoria ugruntowana, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Korporowicz L. 2013. Społeczna etyka ewaluacji, „Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja”, nr 4 (64), Wydawnictwo Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, Wrocław.

Kozak B. 2014. W jakim stopniu nowy arkusz egzaminacyjny z języka polskiego może stać się przydatnym narzędziem diagnostycznym dla nauczyciela?, [w:] Diagnozy edukacyjne. Dorobek i nowe zadania, red. B. Niemierko, M.K. Szmigel, Grupa Tomami, Kraków.

Lincoln Y.S., Denzin N.K. 2009. Ósma i dziewiąta faza. Badania jakościowe (w) przełomowej przyszłości, tłum. K. Miciukiewicz, [w:] Metody badań jakościowych, t. 2, red. N.K. Denzin, Y.S. Lincoln, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Lisiecka Z., Kozak W. 2014. O potrzebie badań nad efektem zwrotnym egzaminu maturalnego z języka polskiego, „Ruch Pedagogiczny”, nr 2, Wyższa Szkoła Pedagogiczna ZNP, Warszawa.

Niemierko B. 2009. Diagnostyka edukacyjna. Podręcznik akademicki, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Niemierko B. 2013a. Czy diagnostyka edukacyjna i ewaluacja w edukacji zachowają odrębność?, „Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja”, nr 4 (64), Wydawnictwo Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, Wrocław.

Niemierko B. 2013b. Diagnostyka edukacyjna duża i mała, red. B. Niemierko, M.K. Szmigel, Grupa Tomami, Kraków.

Niemierko B. 2014. Dwie dekady dojrzewania diagnostyki edukacyjnej w Polsce, „Ruch Pedagogiczny”, nr 2, Wyższa Szkoła Pedagogiczna ZNP, Warszawa.

Rainko S. 2011. Dwa paradygmaty: esej z teorii wiedzy, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa.

Rubacha K. 2008. Metodologia badań nad edukacją, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa.

Sadoń-Osowiecka T. 2014. Dydaktyczne dyskursy w diagnostycznych rozważaniach o przedmiotach przyrodniczych na Konferencjach Diagnostyki Edukacyjnej, „Ruch Pedagogiczny”, nr 2, Wyższa Szkoła Pedagogiczna ZNP, Warszawa.

Stróżewski W. 2005. Istnienie i sens, Znak, Kraków.

Szaleniec H. 2015. Każdą maturę powinny sprawdzać dwie osoby, „Gazeta Prawna”, nr 49 (3942).

Szmigel M.K. 2013. Gimnazjum niejedno ma imię – na podstawie wywiadów z dyrektorami, red. B. Niemierko, M.K. Szmigel, Grupa Tomami, Kraków.

Szyling G. 2013. Diagnoza i ewaluacja a teoretyczne horyzonty refleksji nad działaniem, „Teraźniejszość– Człowiek – Edukacja”, nr 4 (64), Wydawnictwo Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, Wrocław.

Szyling G. 2014. Problemy z „nadwyżką wiedzy” w diagnozie prowadzonej z bliskiej perspektywy, „Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja”, nr 3 (67).

Udzik B. 2014. Dyskurs edukacyjny wpisany w komunikowanie ewaluacji (wokół zagadnień pragmatyczno- lingwistycznych), „Ruch Pedagogiczny”, nr 2, Wyższa Szkoła Pedagogiczna ZNP, Warszawa.

Waldenfels B. 2009. Podstawowe motywy fenomenologii obcego, tłum. J. Sidorej, Oficyna Naukowa, Warszawa.

Wolińska A. 2014. Zdziwienie / oczekiwanie / bezczynność. Estetyka wobec nadmiaru, Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa.

Zamojski P. 2011. Pomyśleć szkołę inaczej... Edukacja matematyczno-przyrodnicza w toku debat publicznych, Fundacja Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk.

Żytko M. 2013. Ogólnopolskie Badania Umiejętności Trzecioklasistów (OBUT) – pedagogiczny eksperyment z „politycznymi konsekwencjami”, „Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja”, nr 4 (64), Wydawnictwo Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, Wrocław.