CREDO – model edukacji osób dorosłych

Aleksander T. 2006. Samokształcenie, [w:] Encyklopedia pedagogiczna XXI wieku, t. 5, red. T. Pilch, Wydawnictwo Akademickie Żak, Warszawa, s. 601–609.

Aronson E. 2009. Człowiek – istota społeczna, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Bandura A. 2007. Teoria społecznego uczenia się, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Bauman Z. 2011. 44 listy ze świata płynnej nowoczesności, Wydawnictwo Literackie, Kraków.

Bakalarska J. 2016. Marketing wartości, Słowa i Myśli, Lublin.

Bransford J.D., Stein B.S. 1993. The IDEAL Problem Solver, Freeman, New York.

Carducci B.J. 2009. Basic Processes of Mischel’s Cognitive-Affective Perspective: Delay of Gratification and Conditions of Behavioral Consistency, [w:] The Psychology of Personality: Viewpoints, Research and Applications, John Wiley and Sons, Chichester, s. 443–450.

Casey B.J. i in. 2011. Behavioral and neural correlates of delay of gratification 40 years later, „Proceedings of the National Academy of Sciences”, nr 108 (36).

Cialdini R.B. 2014. Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktyka, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk.

Combs J.E. 2011. Świat zabawy – narodziny nowego wieku ludycznego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa.

Dylak S. 2004. Kompetencje medialne jako ważny nurt w edukacji humanistycznej, [w:] Kompetencje medialne społeczeństwa wiedzy, red. W. Strykowski, W. Skrzydlewski, eMPi2, Poznań.

Dewey J. 2005. Moje pedagogiczne credo, Wydawnictwo Akademickie Żak, Warszawa.

Dębski M. 2016. Nałogowe korzystanie z telefonów komórkowych. Szczegółowa charakterystyka zjawiska fonoholizmu w Polsce. Raport z badań, Instytut Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa. Uniwersytet Gdański, Gdynia.

Dunin J. 1998. Pismo zmienia świat. Czytanie, lektura, czytelnictwo, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Encyklopedia PWN. 2017. Wydanie elektroniczne. Wydawnictwo Naukowe PWN. Model nominalny, https://encyklopedia.pwn.pl (dostęp: 07.07.2017).

Festinger L., Carlsmith J.M. 1959. Cognitive consequences of forced compliance, „Journal of Abnormal and Social Psychology”, nr 58, s. 203–211.

Franken R.E. 2005. Psychologia motywacji, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk, s. 438–441.

Gałecka J., Żylińska M. 2015. Nowoczesna edukacja jest otwarta, [w:] Księga trendów w edukacji 2.0, red. M. Mizerska, Young Digital Planet, Gdynia.

Gordon D. 1988. Education as Text: The Varieties of Educational Hiddenness, „Curriculum Inquiry”, nr 18/4, Wiley, s. 425–449.

Glucksberg S. 1962. The influence of strength of drive on functional fixedness and perceptual recognition, „Journal of Experimental Psychology”, nr 63, s. 36–41.

Guzik A. 2015. Nowoczesna edukacja jest osobista, [w:] Księga trendów w edukacji 2.0, red. M. Mizerska, Young Digital Planet, Gdynia.

Harlow H.F. 1958. The Nature of Love, „American Psychologist”, nr 13, s. 673–685.

Herbart J.F. 1967. Pisma pedagogiczne, wybór, wstęp i oprac. B. Nawroczyński, tłum. B. Nawroczyński i T. Stera, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław.

Huizinga J. 1985. Homo ludens. Zabawa jako źródło kultury, Wydawnictwo Czytelnik, Warszawa.

Jabłońska-Stefanowicz E. 2011. Lektury we fragmentach jako przykład czytania defensywnego, [w:] Czytanie, czytelnictwo, red. A. Żbikowska-Migoń, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław.

Jankowski D. 1990. Autoedukacja wyzwaniem współczesności, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń.

Jenkins N. 2015. Alarm Over Huge Cuts to Humanities and Social Sciences at Japanese Universities, http://time.com/4035819/japan-university-liberal-arts-humanities-social-sciences-cuts/ (dostęp: 07.07.2017).

Joinson A. 1998. Causes and implications of disinhibited behaviour on the Internet, [w:] Psychology and the Internet, red. J. Gackenbach, Academic Press, San Diego, s. 43–60.

Juszczyk S. 2008. Edukacja na odległość, [w:] Pedagogika medialna, t. 2, red. B. Siemieniecki, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Kentli F.D. 2009. Comparison of hidden curriculum theories, „European Journal of Educational Studies”, nr 1 (2).

Kojs W. 1998. Wokół pojęcia niepowodzeń szkolnych, [w:] Niepowodzenia szkolne, red. J. Łysek, Kraków.

Kozielecki J. 1998. Koncepcja transgresyjna człowieka, Wydawnictwo Akademickie Żak, Warszawa.

Klus-Stańska D. 2002. Konstruowanie wiedzy w szkole, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski, Olsztyn.

Kruszewski K. 1994. Indywidualizacja kształcenia, [w:] Sztuka nauczania. Czynności nauczyciela, red. K. Kruszewski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Kwieciński Z. 2002. Nieuniknione? Funkcje alfabetyzacji w dorosłości, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń.

Lewowicki T. 1995. Oświata i nowoczesne technologie edukacyjne – dawne i nowe nadzieje, rozczarowania, wyzwania i szanse, [w:] Nowoczesna technika w kulturze – nauce i oświacie, red. W. Strykowski, A. Zając, Tarnowska Oficyna Wydawnicza, Tarnów.

McGonigal J. 2011. Reality Is Broken: Why Games Make Us Better and How They Can Change the World, The Penguin Press, New York.

McKenn K., Bargh J. 2000. Plan 9 from cyberspace: The implications of the Internet for personality and social psychology, „Personality and Social Psychology Review”, nr 4 (1), s. 57–75.

McLuhan M., Fiore Q. 1967. The Medium is the Massage, Bantam Books, New York.

Milerski B., Śliwerski B. 2000. Pedagogika. Leksykon PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Milewski P. 2015. Nowoczesna edukacja polega na zabawie, [w:] Księga trendów w edukacji 2.0, red. M. Mizerska, Young Digital Planet, Gdynia.

Mischel W. 2015. Test Marshmallow, Smak Słowa, Sopot.

Mizerska M., Chyrk P. 2015. Nowoczesna edukacja jest bliska rzeczywistości, [w:] Księga trendów w edukacji 2.0, red. M. Mizerska, Young Digital Planet, Gdynia.

Mizerska M., Wiśniowski W. 2015. Nowoczesna edukacja jest multimodalna, [w:] Księga trendów w edukacji 2.0, red. M. Mizerska, Young Digital Planet, Gdynia.

National Institutes of Health (NiH). 2012. NIH-supported study shows how immune cells change wiring of the developing mouse brain, http://www.nih.gov/ (dostęp: 07.07.2017).

Nerc O., Mizerska M. 2015. Nowoczesna edukacja opiera się na współpracy, [w:] Księga trendów w edukacji 2.0, red. M. Mizerska, Young Digital Planet, Gdynia.

Nęcka E., Orzechowski J., Szymura B. 2006. Psychologia poznawcza, Wydawnictwo Naukowe PWN i Wydawnictwo SWPS, Warszawa.

Okoń W. 2016. Wprowadzenie do dydaktyki ogólnej, Wydawnictwo Akademickie Żak, Warszawa. Palka S. 2006. Metodologia, badania, praktyka pedagogiczna model edukacji osób dorosłych, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk.

Pavio A. 1986. Mental representations: a dual coding approach, Oxford University Press, New York.

Proctor T. 2002. Twórcze rozwiązywanie problemów, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk.

Prus B. 1986. Emancypantki, t. 1, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa [za:] http://wolnelektury. pl/katalog/lektura/emancypantki, FNP (dostęp: 07.07.2017).

Read H. 1967. Warunki dla pokoju, tłum. I. Wojnar, „Kwartalnik Pedagogiczny”, nr 1.

Rosenthal R., Jacobson L. 1968. Pygmalion in the classroom: Teacher expectation and pupils’ intellectual development, Holt, Rinehart & Winston, New York.

Ryan R.M., Deci E.L. 2017. Self-determination theory: Basic psychological needs in motivation, development, and wellness, Guilford Publishing, New York.

Siemens G. 2005. Connectivism: A learning theory for the digital age, „International Journal of Instructional Technology and Distance Learning”, nr 2 (1), s. 3–10.

Siemienicki B. 2007. Przedmiot i zadania mediów w edukacji, [w:] Pedagogika medialna. Podręcznik akademicki, t. 1, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Słomczyński M., Chocha A. 2012. Gra kooperacyjna jako metoda kształtowania kompetencji społecznych, „Kwartalnik Pedagogiczny”, nr 2 (224), s. 149–168.

Słomczyński M., Sidor D. 2012. Niepowodzenia edukacyjne w kształceniu zdalnym, „E-mentor”, nr 5 (47), s. 47–54.

Słomczyński M., Siemak-Tylikowska A. 2011. Czy kształcenie zdalne wymaga nowej dydaktyki?, [w:] Technologie informacyjne w warsztacie nauczyciela ! nowe wyzwania edukacyjne (monografia pokonferencyjna), red. J. Migdałek, A. Stolińska, Kraków, s. 31–41.

Słownik Języka Polskiego. 2017. Wydanie elektroniczne. Trend, http://sjp.pwn.pl/ (dostęp: 07.07.2017).

Skrzypczak H. 1986. Organizacja i metody samokształcenia, WSiP, Warszawa.

Strykowski W. 1995. Potrzeba i program edukacji medialnej, [w:] Nowoczesna technika w kulturze – nauce – oświacie, red. W. Strykowski, A. Zając, Tarnowska Oficyna Wydawnicza, Tarnów.

Sysło M.M. 2009. E-learning w szkole, „E-mentor”, nr 1 (28).

Śliwerski B. 2013. Czy edukacja to to samo co oświata? http://sliwerski-pedagog.blogspot.com (dostęp: 07.07.2017).

Tapscott D. 2010. Cyfrowa dorosłość. Jak pokolenie sieci zmienia nasz świat, WAiP, Warszawa.

Tkaczyk P. 2012. Grywalizacja. Jak zastosować mechanizmy gier w działaniach marketingowych, Helion, Gliwice.

Wiśniowski W. 2015. Nowoczesna edukacja wykorzystuje technologię, [w:] Księga trendów w edukacji 2.0, red. M. Mizerska, Young Digital Planet, Gdynia.

Weinrich H. 1972. O historię literatury z perspektywy czytelnika, tłum. R. Handke, „Teksty: teoria literatury, krytyka, interpretacja”, nr 4, Wydawnictwo Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, s. 157–168.

Witkiewicz S. 1891. Na przełęczy. Wrażenia i obrazy z Tatr, Gebethner i Wolff, Warszawa.

Wojnar I. 1964. Estetyka i wychowanie, PWN, Warszawa.