Terapia z udziałem zwierząt (animal assisted therapy) jako komplementarna metoda terapii
2022, 67, Numer 2
Uniwersytet Jagielloński, Szkoła Doktorska Nauk Społecznych
Data publikacji
Model publikowania
Rodzaj licencji
Dziedzina
Dyscyplina
Język publikacji
Pliki do pobrania
PDF 199 KB
Liczba wyświetleń:294
Liczba pobrań:78
Cytowania Crossref:0
Wynik Altmetric:0
Abstrakt
The aim of the article is to present Animal Assisted Therapy (AAT) as a complementary method, with particular attention to historical facts, basic assumptions and guidelines for its application. The post-humanist assumptions, which point to the importance of the relationship between man and animal, and the standards laid down by the international association, form the background to the reflections. The research problem discussed in this article is contained in the following questions: What is Animal Assisted Therapy? What are its basic assumptions and guidelines for use? What goals can be achieved with Animal Assisted Therapy? The analytical-synthetic method was used, based on the selected literature on the subject. Animal-assisted therapy was presented as a method that can complement other interventions where there are difficulties in achieving their goal. When used correctly, it can affect emotional, social, physical and cognitive areas. It is successfully practised at different stages of life, as the available research results show. There seems to be a problem with the legal regulations in Poland relating to labour standards and the requirements that must be met in order to be able to carry out this form of therapy. Particular attention should therefore be paid to the guidelines of the International Association of HumanAnimal Interaction Organizations (IAHAIO). Recourse to them is the basis for an effective and safe therapy for people and the animals.
Słowa kluczowe:
Bibliografia
Bakke, M. (2010). Posthumanizm: człowiek w świecie większym niż ludzki. W: J. Sokolski (red.), Człowiek wobec natury - humanizm wobec nauk przyrodniczych (s. 337−357). Warszawa: Wydawnictwo Neriton.
Banks, M. R., Banks, W. A. (2005). The effects of group and individual animal-assisted therapy on loneliness in residents of long-term care facilities. Anthrozoös, 18(4), 396−408.
https://doi.org/10.2752/089279305785593983
Barker, S. B., Pandurangi, A. K., Best, A. M. (2003). Effects of animal-assisted therapy on patients' anxiety, fear, and depression before ECT. The Journal of ECT, 19(1), 38-44.
https://doi.org/10.1097/00124509-200303000-00008
Chandler, C.K. (2012). Animal Assisted Therapy in Counseling. New York: Taylor & Francis Group.
https://doi.org/10.4324/9780203832103
Chen, S., Moyle, W., Jones, C., Petsky, H. (2020). A social robot intervention on depression, loneliness, and quality of life for Taiwanese older adults in long-term care. International Psychogeriatrics, 32(8), 981−991.
https://doi.org/10.1017/S1041610220000459
Filarska, P. (2018). Zmiany rozumienia pojęcia podmiotu i przedmiotu w ujęciu posthumanizmu, transhumanizmu oraz filozofii zorientowanej na przedmiot. Zeszyty Naukowe Towarzystwa Doktorantów UJ Nauki Humanistyczne, 21(2), 9−21.
Fine, A. H., Beck, A. M. (2006). Understanding our kinship with animals: Input for health care professionals interested in the human-animal bond. W: A. H. Fine (red.), Handbook on Animal-Assisted Therapy (s. 3−10). San Diego: Academic Press.
https://doi.org/10.1016/B978-0-12-801292-5.00001-8
Fine, A. H., Tedeschi, P., Elvove, E. (2006). Forward thinking: The evolving field of human-animal interactions. W: A. H. Fine (red.), Handbook on Animal-Assisted Therapy (s. 21−35). San Diego: Academic Press.
https://doi.org/10.1016/B978-0-12-801292-5.00003-1
Franczyk, A., Krajewska, K., Skorupa, J. (2012). Baw się poprzez animaloterapię. Przykłady gotowych sytuacji edukacyjnych z udziałem zwierząt. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
Girczys-Połedniok, K., Pudlo, R., Szymlak, A., Pasierb, N. (2014). Zastosowanie terapii z udziałem zwierząt w praktyce psychiatrycznej. Psychiatria, 11, 171−176.
Jegatheesan, B., Beetz, A., Ormerod, E., Johnson, R., Yamazaki, K., Dudzik, C., Garcia, R. M., Winkle, M., Choi, G. (2014). IAHAIO White Paper 2014 (aktualizacja 2018 r.) definicje i terminy z zakresu wsparcia z udziałem zwierząt (animal assisted interventions, AAI) oraz wytyczne dotyczące dobrostanu zwierząt w AAI, tłum. A. Potocka, M. Nawarecka-Piątek, M. P. Pręgowski. International Association of Human-Animal Interaction Organizations (IAHAIO).
Kapustka, J., Budzyńska, J. (2020). The use of various animal species for therapeutic purposes in Poland: Current perspectives. Acta Sci. Pol. Zootechnica, 19(2), 3−10.
https://doi.org/10.21005/asp.2020.19.2.01
Koukourikos, K., Georgopoulou, A., Kourkouta, L., Tsaloglidou, A. (2019). Benefits of animal assisted therapy in mental health. International Journal of Caring Sciences, 12(3), 1898−1905.
Limond, J. A., Bradshaw, J. W. S., Cormack, K. F. M. (1997). Behavior of children with learning disabilities interacting with a therapy dog. Anthrozoös, 10(2/3), 84-89.
https://doi.org/10.2752/089279397787001139
Ładyga, Z., Włodarczyk, J. (red.). (2015). Po humanizmie. Od technokrytyki do animal studies. Gdańsk: Wydawnictwo Naukowe Katedra.
Martin, F., Farnum, J. (2002). Animal-assisted therapy for children with pervasive developmental disorders. Western Journal of Nursing Research, 24(6), 657-670.
https://doi.org/10.1177/019394502320555403
Nawarecka-Piątek, M. (2017a). Międzynarodowe definicje i standardy. W: M. Nawarecka- Piątek, S. Złotorowicz (red.). Terapia i edukacja z udziałem psów dla osób z niepełnosprawnością w Polsce - przewodnik (s. 19−23). Warszawa: Stowarzyszenie Zwierzęta Ludziom.
Nawarecka-Piątek, M. (2017b). Pies wspomagający zajęcia terapeutyczne dla osób z niepełnosprawnością - wybór, szkolenie i certyfikacja. W: M. Nawarecka-Piątek, S. Złotorowicz (red.). Terapia i edukacja z udziałem psów dla osób z niepełnosprawnością w Polsce - przewodnik (s. 37−52). Warszawa: Stowarzyszenie Zwierzęta Ludziom.
Nimer, J., Lundahl, B. (2015). Animal-assisted therapy: A meta-analysis. Anthrozoös, 20(3), 225−238.
https://doi.org/10.2752/089279307X224773
Potocka, A. (2019). Wstęp. W: A. Potocka (red.), Terapia i edukacja z psem (s. 7−11). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Richeson, N. E. (2003). Effects of animal-assisted therapy on agitated behaviors and social interactions of older adults with dementia. American Journal of Alzheimer's Disease and Other Dementias, 18(6), 353-358.
https://doi.org/10.1177/153331750301800610
Serpell, J. A. (2006). Animal-assisted interventions in historical perspective. W: A. H. Fine (red.), Handbook on Animal-Assisted Therapy (s. 11-19). San Diego: Academic Press.
https://doi.org/10.1016/B978-0-12-801292-5.00002-X
Sipowicz, K., Najbert, E., Pietras, T. (2016). Dogoterapia, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Ustjan, D. (2006). Korzyści płynące z posiadania zwierząt domowych. W: N. Bekasiewicz (red.), Czy zwierzęta potrafią leczyć (s. 9−38). Warszawa: Fundacja Pomocy Osobom Niepełnosprawnym.
Vrbanac, Z., Zecevi, I., Ljubic, M., Belic, M., Stanin, D., Bottegaro, N. B., Jurkic, G., Skrlin, B., Bedrica, L., Zubcic, Z. (2013). Animal assisted therapy and perception of loneliness in geriatric nursing home residents. Coll. Antropol., 37(3), 973−976.
Wolfe, C. (2013). Animal studies, dyscyplinarność i post(humanizm), tłum. K. Krasuska. Teksty Drugie, 1/2, 125−153.