Zajęcia z filozofii dla najmłodszych w opinii edukatorów

Babbie, E. R. (2006). Badania społeczne w praktyce, tłum. W. Betkiewicz i in., red. A. Kłoskowska-Dudzińska. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Bourdieu, P., Passeron, J.-C. (2006). Reprodukcja. Elementy teorii systemu nauczania, tłum. E. Neyman. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Budzińska, K. (2013). Wychowawcza rola filozofowania z dziećmi. W: B. Piątkowska (red.), Czas na wychowanie. Cz. 3. Złożona realność wychowania (s. 119–130). Wałbrzych: Wydawnictwo Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Angelusa Silesiusa.

Buła, A. (1999). Elementy filozofii w szkole podstawowej. Życie Szkoły, 9, 647–651.

Buła, A. (2010). Dydaktyczne możliwości zastosowania dociekań filozoficznych w kształceniu zintegrowanym. W: Z. Melosik, B. Śliwerski (red.), Edukacja alternatywna w XXI (s. 221–233). Poznań; Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.

Celejewska, E. [b.r.]. Czego uczyć dzieci, żeby w przyszłości świat był lepszy? Poradnik równościowego wychowania. Pobrano z: http://special.gazeta.pl/special/1,169150,24669869,czego-uczycdzieci-zeby-w-przyszlosci-swiat-byl-lepszy-poradnik.html (otwarty 7.05.2019).

Czernianin, W., Czernianin, H. (2015). Filozofia jako terapia w perspektywie biblioterapii. Przegląd Biblioterapeutyczny, 2, 11–31.

Elwich, B., Łagodzka, A., Pytkowska-Kapulkin, B. (1999). Filozoficzne dociekania z dziećmi i młodzieżą. Opis programu edukacyjnego. Warszawa: Agencja Wydawniczo-Reklamowa.

Fazlagić, J. (kier. projektu). (2018). Szkoła dla innowatora. Kształtowanie kompetencji proinnowacyjnych. Kalisz: Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli.

Jędryk, M. (2019). Innowacyjność nie zatrzyma upadku kultury. Christianitas. Pobrano z: http://christianitas.org/news/innowacyjnosc-nie-zatrzyma-upadku-kultury/?fbclid=IwAR2FfFo6PZt7iPo43ZYrLc4Akctem67yVx6OsVwpAZDa5TFFxMfRnKm9kPc (otwarty 23.04.2019).

Kałuski, B. (2018). Filozofowanie z dziećmi. Pięć metod Martensa stymulacji rozwoju umysłowego i społecznego w epoce multikulturowej. Poznań: Wydawnictwo Światopogląd.

Kamińska, B. (2015). Szkoła demokratyczna we współczesnej edukacji. W: G. K. Konkol (red.), Zagadnienia edukacji muzycznej (s. 107–122). Gdańsk: Wydawnictwo Athenae Gedanenses.

Kopciewicz, L. (2009). Edukacja jako praktyka dominacji. Udział szkoły w wytwarzaniu kapitałów rodzajowych uczennic i uczniów. W: L. Kopciewicz, E. Zierkiewicz (red.), Koniec mitu niewinności? Płeć i seksualność w socjalizacji i edukacji (s. 13–28). Warszawa: Wydawnictwo Psychologii i Kultury Eneteia.

Krzywoń, Ł. (2019). Filozofuj z dziećmi. Poradnik do prowadzenia filozoficznych dociekań z dziećmi i młodzieżą. Lublin: Wydawnictwo Academicon.

Martens, E. (2011). Dzieci są filozofami, filozofowie są dziećmi. Ethics in Progress, 1, 42–44.

Matthews, G. (1996). Teoria rozwoju poznawczego J. Piageta a filozofowanie dzieci. W: B. Elwich, A. Łagodzka (oprac. red.), Filozofia dla dzieci. Wybór artykułów, (tłum. z ang. K. Bobiński i in.), (s. 21–24). Warszawa: Fundacja Edukacja dla Demokracji.

Nasiłowska, A. (2004). Czteroletnia filozofka. Kraków: Wydawnictwo Literackie.

Pankowska, D. (2009). Obraz systemu ról płciowych w polskich podręcznikach dla klas początkowych. W: L. Kopciewicz, E. Zierkiewicz (red.), Koniec mitu niewinności? Płeć i seksualność w socjalizacji i edukacji (s. 29–67). Warszawa: Wydawnictwo Eneteia.

Paul, R. W. (1996). Dwie przeciwstawne teorie wiedzy, uczenia się i wykształcenia: dydaktyczna i krytyczna. W: B. Elwich, A. Łagodzka (oprac.), Filozofia dla dzieci. Wybór artykułów, (tłum. K. Bobiński i in.), (s. 3–9). Warszawa: Fundacja Edukacja dla Demokracji.

Pobojewska, A. (2002). Dzieci mają głos. Warsztaty z dociekań filozoficznych z dziećmi i młodzieżą. W: H. Gajdamowicz, D. Bilski, K. J. Szmidt (red.), Granice autonomii teorii i praktyki edukacyjnej (t. 2, s. 315–323). Łódź: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej.

Pobojewska, A. (2014). O istotnej kompetencji nauczyciela filozofii i etyki. Studia Philosophiae Christianae, 4, 99–112.

Pobojewska, A. (2015). Filozofować z uczniami. Rola edukacji filozoficznej w szkole. Ethos, 4, 193–208.

Raczyńska, K. (2011). Wychowanie dziewcząt, czyli jak polska szkoła przygotowuje do bycia kobietą. Być dla innych, 1, 14–20.

Robinson, K., Aronica, L. (2015). Kreatywne szkoły. Oddolna rewolucja, która zmienia edukację, (tłum. A. Baj). Kraków: Wydawnictwo Element.

Sawiński Z., Sztabiński P.. B., Sztabiński F. (red.). (2000). Podręcznik ankietera. Warszawa: SMG/KRC Poland Media. Wydawnictwo IFiS PAN.

Smółka, L. (2006). Edukacja wobec stereotypów ról płciowych. W: J. Szempruch (red.), Edukacja wobec wyzwań i zadań współczesności i przyszłości. Teoria i praktyka pedagogiczna (s. 457–466). Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego.

Smółka, L. (2010). Filozofowanie z dziećmi jako wspieranie ich podmiotowego rozwoju. W: I. Adamek, M. Grochowalska, E. Żmijewska (red.), Relacje i konteksty (w) edukacji elementarnej (s. 66–73). Kraków: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego.

Stempień, J. R., Rostocki, W. A. (2013). Wywiady eksperckie i wywiady delfickie w socjologii – możliwości i konsekwencje wykorzystania. Przykłady doświadczeń badawczych. Przegląd Socjologiczny, 62(1), 87–100.

Szczepska-Pustkowska, M. (2008). Dziecięce filozofowanie (i filozofowanie z dziećmi) jako zasada pracy z uczniem. Kwartalnik Pedagogiczny, 1, 5–31.

Sztompka, P. (2016). Kapitał społeczny. Teoria przestrzeni międzyludzkiej. Kraków: Wydawnictwo Znak Horyzont.

Szymański, M. J. (2015). Nierówności edukacyjne w zmieniającym się społeczeństwie. W: A. Gromkowska-Melosik, M. J. Szymański (red.), Edukacja i nierówność. Trajektorie sukcesu i marginalizacji (s. 19–34). Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.

Śliwierski, B. (2015). Edukacja polska w kleszczach centralizmu i ignorancji polityków. W: A. Gromkowska-Melosik, M. J. Szymański (red.), Edukacja i nierówność. Trajektorie sukcesu i marginalizacji (s. 67–81). Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.

Trepczyński, M., Stanaszek, A., Grudniewska, M., Gmaj, I. (2015). Nauczanie filozofii na III i IV etapie edukacyjnym. Warszawa: Instytut Badań Edukacyjnych.

Walczak, P. (2009). Metody aktywizujące w nauczaniu filozofii. Analiza i Egzystencja, 10, 129–139.

Walczak, P. (2017). Dziecko i filozofia. Spór o filozofowanie dzieci. Analiza i Egzystencja, 38, 5–19.

Wąsik, B. (2018). Dziecko filozofem. O projekcie edukacyjnym FiloZosia – filozofia dla przedszkolaków. Argument, 8(1), 187–204. Pobrano z: http://argumentwp.vipserv.org/wp-content/uploads/2018/pdfv8n1/argument_v8_n1_teach_Wasik.pdf (otwarty 19.08.2019).

Weber, B. (2009). Community of inquiry: filozofowanie z dziećmi jako nauka zachowań demokratycznych. W: K. M. Cern, P.. W. Juchacz, E. Nowak (red.), Edukacja demokratyczna (s. 77–99). Poznań: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza. Wydawnictwo Naukowe Instytutu Filozofii.

Wolska, U. (2018). Czy filozofia może być terapią? Zdecydowanie tak! Pobrano z: https://wpolityce.pl/spoleczenstwo/381343-nasz-wywiad-dr-urszula-wolska-czy-filozofia-moze-byc-terapiazdecydowanie-tak (otwarty 12.05.2019).

Zoller, E. (2009). A dlaczego? Jak odpowiadać na trudne pytania dzieci, (tłum. E. Cieślik). Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

Zubelewicz, J. (2001). Lipmana filozofia dla dzieci – analiza krytyczna. Kwartalnik Pedagogiczny, 2, 67–100.

Żylińska, M. (2014). Szkoła demokratyczna ceni zdolności. Psychologia w Szkole, 1, 13–20.