Kwartalnik Pedagogiczny
pl
Oryginalny artykuł naukowy
Kwartalnik Pedagogiczny

Inkluzywny potencjał sztuki społecznej

2020, 65, Numer 4

Krystyna M. Błeszyńska

0000-0003-3456-7542

Pedagogium Wyższa Szkoła Nauk Społecznych w Warszawie

Małgorzata Orłowska

0000-0002-6387-1124

Akademia WSB w Dąbrowie Górniczej

Joanna Salska McNeil

Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie

DOI

10.31338/2657-6007.kp.2020-4.1

Data publikacji

19.07.2021

Model publikowania

hybrydowy

Rodzaj licencji

CC BY 4.0 Int.

Dziedzina

Dziedzina nauk społecznych

Dyscyplina

pedagogika

Język publikacji

Polski

Pliki do pobrania

PDF 175 KB

Artykuł

Liczba wyświetleń:42

Liczba pobrań:22

Cytowania Crossref:0

Wynik Altmetric:0

Abstrakt

One of the most interesting phenomena in contemporary art is the interpenetration of art and social practice. The artist’s search for new forms of expression and finding himself on the contemporary art market are intertwined with social activism and attempts to contest the existing order. By presenting the variety and ambiguity of activities classified as social art, the authors attempt to interpret them critically. By situating the analysed phenomenon in the context of overcoming social exclusion and social rehabilitation interactions, they also try to determine whether, and if so, to what extent it can enrich the current pedagogical practice. Two questions become key here. One of them is the question of the essence of social art. The second one is to define the significance of including the role of the Artist and Participant of artistic activities in the repertoire of the social roles of the excluded subject to date.

Słowa kluczowe:

social art,social inclusion,creative resocialisation

Bibliografia

Berger, P., Luckmann, Th. (1983). Społeczne tworzenie rzeczywistości. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Błeszyńska, K. (2001). Niepełnosprawność a struktura identyfikacji społecznych. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

Bourdieu, P. (2005). Dystynkcja. Społeczna krytyka władzy sądzenia. Warszawa: Wydawnictwo Scholar.

Goffman, E. (1981). Człowiek w teatrze życia codziennego. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Gramsci, A. (2006). Nowoczesny Książę. Warszawa: Studenckie Koło Filozofii Marksistowskiej; Uniwersytet Warszawski.

Granovetter, M. (1973). The Strength of Weak Ties. American Journal of Sociology, vol. 76, nr 6, 1360-1380.

https://doi.org/10.1086/225469

Kunst, B. (2016). Artysta w pracy. O pokrewieństwach sztuki i kapitalizmu. Warszawa; Lublin: Instytut Teatralny im. Z. Raszewskiego.

Lister, R. (2007). Bieda. Warszawa: Sic!

Peterson, R. A. (1992). Understanding Audience Segmentation: From Elite and Mass to Omnivore and Univore. Poetics, 21, 243-258.

https://doi.org/10.1016/0304-422X(92)90008-Q

Konopczyński, M. (2006). Metody twórczej resocjalizacji. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, Pedagogium.

Konopczyński, M. (2019). Teoria versus praktyka. Resocjalizacja Polska, nr 18, 7-9.

https://doi.org/10.22432/pjsr.2019.18.01

Sloterdijk, P. (2011). Kryształowy pałac. Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej.

Nosal, P. (2014). Symboliczno-relacyjny wymiar wykluczenia przez ubóstwo. Studia Socialia Cracoviensia, 6; 2 (11), 25-44.

https://doi.org/10.15633/ssc.775

Orłowska, M., Błeszyński, J. J. (2016). Czas wolny jako środowisko życia. Perspektywa pedagogiczna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Strauss, A. L. (2013). Zwierciadła i maski. Kraków: Zakład Wydawniczy NOMOS.

Strzyczkowski, K. (2009). Szlachectwo nie zobowiązuje. Zmiany we wzorach konsumpcji kulturowej. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny. t. 75, z. 1, 195-219.

Tarkowska, E. (2009). Oblicza polskiej biedy. Więź, 4, 90-101.

Wolfensberger, W., Nirje, B., Olshansky, S., Perske, R., Roos, Ph. (1972). The Principle of Normalization in Human Services. Toronto: York University Campus.

Zolberg, V. (2005). Uncertainty: The New Canon? W: M. D. Jacobs, N. Weiss Hanrahan (red.), The Blackwell Companion to the Sociology of Culture. New Jersey: Blackwell Publishing.

Podobne publikacje