Kwartalnik Pedagogiczny
pl
Oryginalny artykuł naukowy
Kwartalnik Pedagogiczny

Samozapytywanie jako pielęgnowanie mądrości. O pięciu pożytkach płynących z uprawiania „Dociekań filozoficznych z dziećmi”

2015, 60, Numer 2

Dominika Depta-Marel

Uniwersytet Warszawski

DOI

-

Data publikacji

14.09.2015

Model publikowania

hybrydowy

Rodzaj licencji

CC BY 4.0 Int.

Dziedzina

Dziedzina nauk społecznych

Dyscyplina

pedagogika

Język publikacji

Polski

Pliki do pobrania

PDF 161 KB

Artykuł

Liczba wyświetleń:109

Liczba pobrań:26

Cytowania Crossref:0

Wynik Altmetric:0

Abstrakt

In her text the author analyses what philosophising with children is. She tries to ponder the question whether it is possible and in what way one could assess progress in the philosophising of students. Taking as a starting point Matthew Lipman’s definition that critical thinking (in this context – philosophical thinking) “requires criteria, is self-correcting and sensitive to context”, she decides to claim that the ability to ask questions is the best test for this kind of thinking. A pedagogical experiment has been conducted in which two groups (a P4C group and a control group) have to write which of the questions that they have asked themselves have changed anything in their lives. It turned out that the PC4 students had questions coming from themselves (as opposed to external situations). These questions were abstract, existential in character, difficult to solve (as opposed to closed-ended questions); they ‘worked’ in the student longer and deeper (as opposed to a quick answer, lack of struggling); they changed the way of thinking of the students (as opposed to changing a particular decision); they remained unresolved (as opposed to finding a quick answer).

Słowa kluczowe:

philosophy for children,question,wisdom,critical thinking,progress

Bibliografia

Bereska M., Gawrecka I., Kuczyńska K., Mazurkiewicz M., Pobojewska A. 2011. Raport z badań 2011, Gnieźnieńska Wyższa Szkoła Humanistyczno-Menadżerska Milenium, Gniezno.

Cackowski Z. 1964. Problemy i pseudoproblemy, Książka i Wiedza, Warszawa, s. 75.

Commichau A., Winkler W. 2008. Sztuka prowadzenia wykładów i lekcji, tłum. P. Włodyga, Wydawnictwo WAM, Kraków.

Dewey J. 1988. Jak myślimy?, tłum. Z. Bestgen, PWN, Warszawa.

Diduszko H. 2001. Filozoficzne dociekania z dziećmi i młodzieżą w szkole podstawowej, [w:] Pasja czy misja? O uczeniu filozofii, red. D. Probucka, A. Olech, M. Woźniczka, Częstochowa.

Elwich B. 1993. Filozofowanie w szkole, „Biuletyn Olimpiady Filozoficznej”, nr 6.

Ennis R.H. 1985. A Taxonomy of Critical thinking dispositions and abilities, [w:] J. Boykoff Baron, Teaching thinking skills: theory and practice, New York.

Stenberg R. 1987. Critical thinking: Its nature, measurement and improvement, [w:] Essays on intellect, red. F.R. Link, Alexandria.

Gadamer H.-G. 2004. Prawda i metoda. Zarys hermeneutyki filozoficznej, tłum. B. Baran, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Gutowska K. 1993. Kurs „Filozofii dla dzieci”, „Edukacja Filozoficzna”, nr 15.

Jaspers K. 1953. Einfuhrung in die Philosophie, München, s. 12.

Jaspers K. 1990. Filozofia egzystencji, tłum. D. Lachowska, A. Wołkiewicz, PIW, Warszawa, s. 93.

Kessells J. 2000. Sokrates op de Markt 1996, [w:] K. Murris, Can children do philosophy?, „The Journal of the Philosophy of Education Society of Great Britain”, Vol. 34, nr 2, s. 264.

Kluxen W. 1988. Philosophie als Erziehungsmittel?, [w:] Bildung und Erziehung im Philosophieunterricht, red. L. Dreyer, E. Menne, Cor. Schavemarker, Bonn.

Kołodziejczyk M. 1993. Filozofii dla dzieci – ciąg dalszy, „Edukacja i Dialog”, nr 4.

Lipman M. 1980. Philosophy in classroom, Temple University Press.

Lipman M. 1996. Czym jest krytyczne myślenie?, [w:] tenże, Filozofia dla dzieci, tłum. A. Łagodzka, B. Elwich, Fundacja Edukacji dla Demokracji, Warszawa, s. 11–12.

Lipman M., Sharp A.M, Oscanyan F.S. 1997. Filozofia w szkole, tłum. B. Elwich, A. Łagodzka, Wydawnictwa CODN, Warszawa.

Łagodzka A. 2014. Dyskusja dialogiczna – filozofia dzieciństwa i filozofia dorosłych, „Analiza i Egzystencja”, nr 1 (w druku).

Machacz J. 1992. Filozofowanie z dziećmi, „Przegląd Powszechny”, nr 2.

Martens E. 1994. Philosophieren mit Kinder als Herzschlag (nicht nur) des Ethik-Unterricht, [w:] Philosophieren mit Schulkindern: Philosophie und Ethik in Grundschule und Sekundarstufe, Agentur Dieck, Heisberg.

Martthews G. 1981. Philosophy and Young Child, Harvard University Press USA.

Matthews G. 1991. Piaget Und die Kinderphilosophie, „Zeitschrift für Didaktik der Philosophie”, nr 1.

Murris K. 2000. Can children do philosophy?, „The Journal of the Philosophy of Education Society of Great Britain”, Vol. 34, nr 2.

Nowicka-Kozioł M. 1992. Filozofowanie w szkole podstawowej, „Nowa Szkoła”, nr 4.

Piłat R. 1992. Filozofia dla dzieci, „Edukacja i Dialog”, nr 7.

Piłat R. 1993. Filozofia w szkole, „Edukacja i Dialog”, nr 8.

Piłat R. 1999. Mały Sokrates pyta: 21, „Magazyn Gazety Wyborczej”, 1–16 stycznia.

Pobojewska A. 2010. Co to znaczy filozofować?, [w:] Filozofia i wolność. Księga poświęcona pamięci Profesora Wiesława Gromczyńskiego, red. M. Broda, R. Kleszcz, K. Matuszewski. P. Pieniążek, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź.

Pobojewska A. 2011. Dialog w metodzie Sokratejskiej i na zajęciach warsztatowych z filozofii, „Edukacja Filozoficzna”, Vol. 52.

Pobojewska A. 2012. Początek filozofii: postawy, motywacje, umiejętności, [w:] Filozofia – edukacja interaktywna. Metody – środki – scenariusze, red. A. Pobojewska, Stentor, Warszawa.

Pobojewska A. 2012a. Zajęcia warsztatowe z filozofii a relatywizm. Dyrektywa wycofania się prowadzącego z merytorycznej warstwy dialogu, „Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria”, R. 21, nr 3 (83), s. 351–363.

Szmidt K.J. 2003. Szkoła przeciw myśleniu pytajnemu uczniów: próba określenia problemu, sugestie rozwiązania, „Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja”, nr 2.

Zdunowski Z. 2009. Edukacja filozoficzna wobec wyzwania relatywizmu na przykładzie programu Mathew Lipmana. Filozofia w szkole, „Analiza i Egzystencja”, nr 10.

Podobne publikacje